Geen categorie

De eerste reserve

Afgelopen maandag was de verkoudheid er nog flink, maar m’n oren leken wel weer te kunnen vliegen. Dus ik meldde me beter en volgens het rooster zou ik woensdag weer starten. Maar zo werkt dat blijkbaar niet, want ik werd voor dinsdag direct van 5 tot 17 reserve gezet. En dat kan niet vanuit Nijmegen (binnen een uur op Schiphol zijn), dus maandagavond maar naar Utrecht voor de zekerheid. En maar goed ook, want om zeven uur werd ik wakker gebeld met de mededeling dat ik me om half negen moest aanmelden voor een retourtje Cardiff. Prima! Haasten, haasten, maar op Utrecht was het al mis: alle treinen naar Schiphol vielen uit. Na zes keer van perron naar perron rennen, stond ik uiteindelijk letterlijk nek aan nek in een warme overvolle trein richting Almere. Die vlucht ging ik niet redden… Gelukkig was Crew Control heel begripvol en zij schoven me na een flink aantal keer telefonisch contact naar voren op een vlucht naar Denemarken om half tien. Ondertussen kwam ook het bericht uit over de aanslagen in Brussel, echt verschrikkelijk.
Om een lang verhaal kort te maken: de vlucht redde ik ternauwernood, maar het kwam allemaal goed.
De volgende dag begon mijn originele rooster weer: nachtstops in Noorwegen (Kristiansand) en Zweden (Gothenburg). Mét uitslaap, dus laat aankomen, maar ook laat vertrekken de volgende dag. Dus twee heerlijke ontbijtbuffetten.
Ik had een supergezellig collega voor deze drie dagen, dus ook veel gelachen.

Gelukkig gaat het werk me goed af, het ritme zit er goed in en ik merk dat ik steeds meer dingen eigen maak, waardoor het contact met passagiers ook veel soepeler verloopt.

Tweede Paasdag vier ik in Bordeaux, gezellig…

image

Standaard
Geen categorie

‘Plop’

Mijn werkweek eindigde vandaag abrupt. Ik startte gisteren met een heen en weer naar Florence en bij de eerste daling hoorde ik ‘plop’. Shit, m’n oren… We overnachtten in Cardiff, maar toen was het kwaad al geschied: ik was 10x zo verkouden en had erg last van m’n oren. Vanochtend met de piloot overlegd wat te doen, want nog een week vliegen met een probleem in de gehoorgang is eigenlijk geen optie. Na het aanhoren van alle horrorverhalen over gescheurde trommelvliezen besloot ik nog één vlucht terug naar Amsterdam te doen en dan (zoals ze dat noemen) ‘af te stappen’. Maar juist die laatste daling deed ’t ‘m; de daling deed zo’n pijn in m’n rechteroor dat ik wel kon huilen. Toen we eenmaal op de grond waren, hoorde ik aan één kant niets meer :o.

Dus op Schiphol direct naar de eerste hulp. Uitslag: Ik heb vuurrode trommelvliezen met veel vocht. Moet drie keer per dag stomen en neusspray gebruiken.

Dus lig er nu even uit. Handig in je proeftijd. Maar gezondheid eerst!

Op weg naar huis.

Standaard
Geen categorie

Eerste volle werkweek

Zo, een hele werkweek voorbij.
Maandag naar Zürich en Cardiff
Dinsdag naar Bremen
Woensdag naar Gothenburg en Bristol
Donderdag naar Humberside en terug.

Dat lijkt misschien niet veel, maar als je er vanuit gaat dat we altijd van en naar Schiphol gaan, worden het volle dagen.

Het is vermoeiend, daar kan niemand onderuit. Maar als je genoeg rust neemt is het wel te doen. En natuurlijk kom je nog eens ergens én hebben alle hotels iets anders te bieden. Gisteren in Bristol mochten we als crew de Executive Room gebruiken, een soort lounge waar je kosteloos van drankjes en hapjes kunt genieten. ‘They had me at kosteloos’ 😀
De vreugde van de hotelkamers is inmiddels wel verkleind, ze zien er haast allemaal hetzelfde uit, letterlijk:

image

image

image

Zelfde interieurontwerper 😉

Verder vind ik het een druk bestaan. Je vliegt letterlijk en figuurlijk heen en weer, bent constant alert en als je niet klikt met één of meerdere crewleden heb je een probleem, een week lang… Mijn nieuwe collega’s komen allemaal uit de randstad, hebben een heel ander leven dan ik, waardoor ik me af en toe wel een zonderling voel.
Ook lag ik elke avond om acht uur in bed, vreemde wereld.

Desniettemin heeft het erg veel goede kanten, je hoort mij niet klagen.

Zondag begint de week weer, voor nu genieten van thuis!

Standaard
Geen categorie

Laatste en eerste dag

Gisteren was de laatste dag van de opleiding. Persoonlijke afrondingsgesprekken, herinneringen en natuurlijk de Wing uitreiking. Eindelijk werd de trainee-speld vervangen door de welverdiende Wing.

image

Eerlijk gezegd had ik alleen gehóópt dat ik dit moment zou bereiken. Na wat teleurstellingen en echt het roer om wat ritme en studeren betreft, zag ik af en toe de bomen door het bos niet meer. Het was zwaar, maar heb ook een onvergetelijke tijd gehad en ben nu vooral trots dat ik toch over al die drempels heen ben gesprongen om te bereiken wat ik wilde.

image

Vandaag is direct mijn eerste officiële werkdag: A’dam-Praag-A’dam-Kristiansand (Noorwegen). Het is nu 04.18u en zit al even in de trein. Gelukkig arriveer ik vanmiddag om 14u in Noorwegen en is de rest van de middag vrij. Lijkt me bijzonder.
Op vrijdag vlieg ik alleen nog terug naar Amsterdam en dan begint het weekend.

Standaard
Geen categorie

Waarheid

Vandaag was de dag van de waarheid. Vanochtend het allerlaatste examen. Als ik die zou halen, is het gegarandeerd dat je je Wing woensdag krijgt en je aan het werk kan.

Ik zakte.

Weer één vraag teveel fout door niet goed genoeg lezen. Herexamen aan het einde van de dag, maar er werd wel even op het hart gedrukt dat als je het niet haalt, het avontuur direct ophoudt.

Je begrijpt, het was een fijne dag. NOT. Vol stress, teleurstelling en vooral gebrek aan focus, zag ik het UWV en verdriet na al het harde werken al voor me. Wat zou dat toch ellendig zijn, om ineens op straat te staan na zoveel inzet en energie.

Maar toen kwam het herexamen en gelukkig ging het GOED! Dus met tranen in m’n ogen ontving ik het goede nieuws dat ik me vanaf aanstaande woensdag officieel cabin attendant mag noemen van de beste (en leukste) vliegtuigmaatschappij van (wat mij betreft) de wereld!

image

Standaard
Geen categorie

Check!

Zo, dat was hem dan. Vier dagen, zes landen. Wat een ervaring zeg. Ik voel me nu al thuis in zo’n vliegtuig, heel bijzonder. Deze vluchten gingen allemaal ongelofelijk snel. Ik heb veel geleerd in die paar dagen, had ook een geweldige lijntrainer.

Het hotel in Luxemburg was klein, maar fijn. Je voelt je echt elite als crew: je checkt in met voorrang, je ontbijt staat klaar, hoe vroeg dan ook, en de kamers moeten voldoen aan een aantal standaarden, dus het is altijd top geregeld. En als het op hotelkamers aankomt ben ik net een kind in een speelgoedwinkel; ik ben superbenieuwd wat er achter die deur is en als ik binnen ben, geniet ik dat het even van mij is. Wat een luxe!

image

image

Ik heb nu A’dam-Stavanger (Noorwegen)-A’dam-Luxemburg, Luxemburg-A’dam-Frankfurt-A’dam gevlogen. Elke vlucht weer meer geleerd. Een leuke bijkomstigheid is dat er een ‘crew tray’ aan boord van elke vlucht is, waar frisdrank, melk, belegde broodjes, fruit, yoghurts en meer in zit. Daar kan je onbeperkt van pakken. Ook voor de avonden is er een flinke salade en zijn er diverse warme maaltijden om te eten. Er wordt écht goed voor je gezorgd, dat is duidelijk. En dan heb het nog niet gehad over het daggeld dat je voor elke locatie krijgt om uit te geven. Altijd veel meer dan je gebruikt 🙂

Nu drieënhalve dag weekend! Maandag tot en met woensdag nog “les” en één examen en uiteindelijk de Wing-uitreiking en dan hoppa, in dienst.

En niet geheel onbelangrijk: ik heb ruim voldoende gescoord voor deze afgelopen dagen. Check!

Ladies and gentlemen, in a few moments we will explain the safety procedures on board of this aircraft…

image

Standaard
Geen categorie

Al doende leert men

Ik ben twee dagen van huis geweest, maar het leek wel een week. Wat een ervaring zeg! A’dam-Billund-A’dam-Praag, Praag-A’dam-Genève-A’dam. Drie landen in zo’n korte tijd.
Meteen een mooie beginnerservaring: het hotel in Praag is één van de mooiste die ik ooit gezien heb.

image

De kamer was superdeluxe, jammer dat ik er zo kort verbleef.

image

image

Na aankomst zijn we met de crew (5) op de negende verdieping (Cloud 9) gaan dineren met een prachtig uitzicht over een verlicht Praag.

image

Daarna meteen slapen, want om 04.15 u ging de wekker. Maar slapen lukte natuurlijk niet, het werden drie uurtjes.
Rond vijf uur vlogen we weer richting Amsterdam voor een “op-en-neertje” naar Genève.

Tijdens alle vluchten werd ik door mijn lijntrainer goed begeleid. Elk lichtje, geluidje, alles betekent iets. Veel commando’s van de piloot waar je op reageert etc. Inmiddels heb ik zelf de service in business class en economy class gedaan, passagiers bij de exits geïnformeerd, passagiers met baby’s de nodige informatie verschaft over veiligheid etc. Ook de bekende demo met zuurstofmasker etc lukt me inmiddels feilloos. De eerste keer stond ik echt met een rode kop te stuntelen. Blij dat daar geen beelden van zijn. Al doende leert men…

image

Het is allemaal een shitload aan informatie, waarvan ik de helft nog niet kan opnoemen, maar morgen en donderdag sta ik op een ander type vliegtuig, dus er komt met elke vlucht informatie bij.

Bij de laatste landing in Amsterdam werd ik wederom uitgenodigd in de cockpit, maar nu overdag. Nog veel mooier dan ’s nachts, prachtig om boven de wolken te hangen, er doorheen te gaan en Nederland in panorama van boven te zien, onvoorstelbaar!

Nu lekker weer naar Rick en Milo. Eigen bedje in een net zo luxe setting ;).

Morgen overnachten in Luxemburg.

Standaard